en pl
en pl

Coaching Review

Zobacz wydanie
Rok 2010 
Tom 1/2010 
Numer 1

Postawa coacha – nieustanny rozwój własny

2010 1/2010 (1) Coaching Review

Abstrakt

Aby coach mógł o sobie myśleć jako o profesjonaliście, osobie kompetentnej, musi ciągle doskonalić swoje umiejętności i znajdować się w procesie świadomego samorozwoju. W artykule postaram się wyjaśnić i uzasadnić, dlaczego tak się dzieje i jaki to może mieć wpływ na pracę coacha. Spośród wielu elementów, które składają się na postawę coacha, wybrałam trzy, które nakładają się i są z sobą silnie związane, a według mnie są znaczące w jego samorozwoju.
Po pierwsze – otwartość, ciekawość nowych badań psycho-neurologicznych, otwartość na wiedzę i odkrycia naukowców – badaczy kognitywistów, neurobiologów, neuroprzyrodników, czyli potrzeba ciągłego szukania i poznawania.
Po drugie – ciągłe doskonalenie siebie i praca nad sobą, szczególnie szlifowanie swojej emocjonalności. Dbanie o wszystkie elementy swojej inteligencji emocjonalnej to klucz do rozumienia innych oraz rozwijania empatii i intuicji.
Po trzecie – dbanie o rozwijanie w sobie poczucia humoru i radości. Śmiech daje dystans do trudnych sytuacji, jest elementem inteligencji społecznej.

Kompletne metadane

Cytowanie zasobu

APA style

Postawa coacha – nieustanny rozwój własny. (2010). Postawa coacha – nieustanny rozwój własny. Coaching Review, 1/2010(1), 19-39. (Original work published 2010)

MLA style

„Postawa Coacha – Nieustanny Rozwój Własny”. 2010. Coaching Review, t. 1/2010, nr 1, 2010, ss. 19-39.

Chicago style

„Postawa Coacha – Nieustanny Rozwój Własny”. Coaching Review, Coaching Review, 1/2010, nr 1 (2010): 19-39.