en pl
en pl

Krytyka Prawa. Niezależne studia nad prawem

Zobacz wydanie
Tom 12 
Numer 2

Nauczanie prawa. Dwa słowa. Dwie zagadki

Waldemar Hoff
Kozminski University

12 (2) Krytyka Prawa. Niezależne studia nad prawem

DOI 10.7206/kp.2080-1084.379

Abstrakt

Jaka jest istota nauczania i prawa, jest przedmiotem interpretacji. Punktem wyjścia powinno być pojęcie prawa, które nie istnieje bez normatywności, mocy wiążącej i przewidywalności. Na drodze nauczania prawa w wyżej zarysowanym rozumieniu stoją siły odśrodkowe skutkujące dezintegracją prawa. Należą do nich np. tworzenie fałszywych źródeł prawa, takich jak: wiążące zalecenia oraz zmienianie treści aktów prawnych aktami niższej rangi, w czym celuje UE; nieformalne wprowadzanie przez prawników Europy kontynentalnej anglosaskiej doktryny stare decisis; wykorzystywanie interpretacji prawa do zmiany prawa; żądanie przez sądy unijne niestosowania prawa krajowego, jeśli dojdą do wniosku, że jest niezgodne z prawem UE – nawet w braku przepisów proceduralnych, które by na to pozwalały. Nauczając prawa, należy wybierać takie teorie i praktyki, które promują
spójność systemu prawa. Niestety, nauczający muszą wybierać między sprzecznymi teoriami, co czyni z nich bojowników, a niekiedy męczenników.

Kompletne metadane

Cytowanie zasobu

APA style

Nauczanie prawa. Dwa słowa. Dwie zagadki. (2020). Nauczanie prawa. Dwa słowa. Dwie zagadki. Krytyka Prawa. Niezależne Studia Nad Prawem, 12(2). https://doi.org/10.7206/kp.2080-1084.379

MLA style

„Nauczanie Prawa. Dwa Słowa. Dwie Zagadki”. Krytyka Prawa. Niezależne Studia Nad Prawem, t. 12, nr 2, 2020.

Chicago style

„Nauczanie Prawa. Dwa Słowa. Dwie Zagadki”. Krytyka Prawa. Niezależne Studia Nad Prawem, Krytyka Prawa. Niezależne studia nad prawem, 12, nr 2 (2020). doi:10.7206/kp.2080-1084.379.