en pl
en pl

Decyzje

Zobacz wydanie
Rok 6/2015 
Numer 23

Indeksy hybrydowe w grach oceanicznych, czyli racjonalny tłum w strukturze ideologicznej

Mikołaj Jasiński
Uniwersytet Warszawski

6/2015 (23) Decyzje

DOI 10.7206/DEC.1733-0092.47

Abstrakt

Zasadniczym celem artykułu jest przedstawienie koncepcji teoretycznej, umożliwiającej uwzględnienie zróżnicowania ideologicznego w zgromadzeniu z bardzo dużą liczbą głosujących. Przy analizie realiów politycznych nie do utrzymania jest bowiem przyjmowany dotychczas w modelach gier oceanicznych warunek o identycznej skłonności poszczególnych głosujących do budowania koalicji ze wszystkimi innymi głosującymi. W pracy rozwijam koncepcję „hybrydowych indeksów siły” dla przypadków gier oceanicznych. Analizuję gry oceaniczne ze strukturą cząstkowej jednolitości graczy.
Artykuł jest zarazem podsumowaniem moich prac badawczych z ostatnich lat, związanych z analizą procesów decyzyjnych w dużych zgromadzeniach oraz modelowaniem zróżnicowania ideologicznego w zgromadzeniach decyzyjnych. W pracy podejmuję również próbę pokazania dobrego umocowania teoretycznego
prezentowanych modeli w klasycznych teoriach socjologii. Ostatnie części artykułu poświęcone są zarysowaniu możliwych interpretacji socjologicznych opisanych modeli oraz przedstawieniu planów dalszych badań przy wykorzystaniu opisanej koncepcji.

Powiązania

  1. Aumann, R. J., Shapley, L. S. (1974). Values of non-atomic games. Princeton. New Jersey: Princeton University Press. [Google Scholar]
  2. Bożykowski, M., Jasiński, M. (2014). Struktura cząstkowej jednolitości graczy a ich znaczenie w zgromadzeniu. Hybrydowe indeksy siły. Decyzje, 21, 5-29. [Google Scholar]
  3. Ekes, M. (2003). General elections modelled with infinitely many voters. Control and Cybernetics, 32, 163-173. [Google Scholar]
  4. Hart, S. (1973). Values of Mixed Games. International Journal of Game Theory, 2, 69-85. [Google Scholar]
  5. Jasiński, M. (2000). Czy zawsze większy jest silniejszy, czyli jak zmierzyć siłę uczestników zgromadzeń decyzyjnych?. Studia socjologiczne, 1-2, 49-77. [Google Scholar]
  6. Jasiński, M. (2009). Decyzje w dużych grupach – gry oceaniczne w naukach społecznych. Decyzje, 12, 25-51. [Google Scholar]
  7. Jasiński, M. (2012). Przestrzeń ideologiczna oparta na politycznych faktach. Decyzje, 17, 5–28. [Google Scholar]
  8. Jasiński, M. (2013). The Terms of Cooperation’s Stability. What is the Reason of Flow Between Coalitions? Roczniki Kolegium Analiz Ekonomicznych, 32, 55-76. [Google Scholar]
  9. Le Bon, G. (2004). Psychologia tłumu. Warszawa: Wydawnictwo Antyk. [Google Scholar]
  10. Malawski, M. (2000). „Oceanic” probabilistic values. Warszawa: IPI PAN. Working paper. [Google Scholar]
  11. Malawski, M. (2008). Wartość Shapleya. Decyzje, 10, 27-58. [Google Scholar]
  12. Marody, M., Giza-Poleszczuk, A. (2004). Przemiany więzi społecznych. Warszawa: WN Scholar. [Google Scholar]
  13. Mercik, J. W. (1999). Siła i oczekiwania. Decyzje grupowe. Warszawa-Wrocław: WN PWN. [Google Scholar]
  14. Milnor, J. W., Shapley, L. S. (1961). Values of Large Games II: Oceanic Games. RM-2649. Rand Corporation. Reprint Mathematics of Operations Research (1978), 3, 290-299. [Google Scholar]
  15. Roth, A. E. (red.) (1988). The Shapley value: Essays in honor of Lloyd S. Shapley. Cambridge: Cambridge University Press. [Google Scholar]
  16. Shapiro, N. Z., Shapley, L. S. (1960). Values of Large Games I: A Limit Theorem. RM-2648. Rand Corporation. Reprint Mathematics of Operations Research (1978), 3, 1-9. [Google Scholar]
  17. Shapley, L. S. (1953). A Value for n-Person Games. W: Kuhn, H.W., Tucker, A.W. (red.), Contributions to the Theory of Games. Princeton: Princeton University Press, t. 2, 69-79. [Google Scholar]
  18. Shapley, L. S. (1961). Values of Large Games III: A Corporation with Two Large Stockholders. RM-2650-PR. Rand Corporation. Reprint Mathematics of Operations Research (1978), 3, 299-307. [Google Scholar]
  19. Sosnowska, H. (1999). Indeksy siły. W: Sosnowska, H. (red.), Grupowe podejmowanie decyzji Warszawa: WN Scholar, 103-122. [Google Scholar]
  20. Straffi n, P. D. (1977a). Homogeneity, independence, and power indices. American Journal of Political Science, 21(4), 695-709. [Google Scholar]
  21. Straffi n, P. D. (1977b). The Bandwagon Curve. Public Choice, 30, 107-118. [Google Scholar]
  22. Straffi n, P. D. (1983). Power Indices in Politics. W: Brams, S. J., Lucas, W., Straffi n, P. D. (red.), Political and related models. New York: Springer Verlag, 256-321. [Google Scholar]
  23. Straffi n, P. D. (2001). Teoria Gier. Warszawa: WN „Scholar”. [Google Scholar]
  24. Szacki, J. (1983). Historia myśli społecznej. Warszawa: WN PWN, t. 2. [Google Scholar]
  25. Tönnies, F. (2008). Wspólnota i stowarzyszenie. Rozprawa o komunizmie i socjalizmie jako empirycznych formach kultury. Warszawa: WN PWN. [Google Scholar]
  26. Wieczorek, A. (2005). Large Games with Only Small Players and Strategy Sets in Euclidean Spaces. [Google Scholar]
  27. Applicationes Mathematicae, 32, 183-193. [Google Scholar]

Kompletne metadane

Cytowanie zasobu

APA style

Indeksy hybrydowe w grach oceanicznych, czyli racjonalny tłum w strukturze ideologicznej. (2015). Indeksy hybrydowe w grach oceanicznych, czyli racjonalny tłum w strukturze ideologicznej. Decyzje, (23), 71-103. https://doi.org/10.7206/DEC.1733-0092.47 (Original work published 6/2015n.e.)

MLA style

„ Indeksy Hybrydowe W Grach Oceanicznych, Czyli Racjonalny Tłum W Strukturze Ideologicznej”. 6/2015n.e. Decyzje, nr 23, 2015, ss. 71-103.

Chicago style

„ Indeksy Hybrydowe W Grach Oceanicznych, Czyli Racjonalny Tłum W Strukturze Ideologicznej”. Decyzje, Decyzje, nr 23 (2015): 71-103. doi:10.7206/DEC.1733-0092.47.